Ο αμφίχειρας "Captain Clutch"

Το νέο απόκτημα του Θρύλου, υπήρξε ένας από τους καλύτερους παίκτες γυμνασίων στο Τέξας, οδηγώντας μάλιστα το γυμνάσιο Κίμπαλ στον τελικό, οπου το Τζον Τζέι του Σαν Αντόνιο κέρδισε με τρίποντο από τη σέντρα κατακτώντας τον τίτλο!

 

Παρότι στην τελευταία του χρονιά έχασε τη μισή σεζόν λόγω τραυματισμού, αρκετά κολέγια προσπάθησαν να τον αποκτήσουν, όπως το Οκλαχόμα, το Οκλαχόμα Στέιτ, το Κονέκτικατ, το Τέξας και το Τζόρτζια Τεκ. Τελικά προτίμησε το Τέξας A&M. Εκεί, υπήρξε ένας εκ των κορυφαίων παικτών και έτσι αποσύρθηκε η φανέλα με το Νο1 προς τιμήν του, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει για κανένα άθλημα στο εν λόγω σχολείο.

 

Οι λόγοι που αγαπήθηκε από το κοινό των "Aggies" είναι τρεις: πρώτον γιατί σκόραρε 1.653 πόντους (3ος στην ιστορία) και μοίρασε 540 ασίστ (3ος στην ιστορία) στην 4ετή θητεία του, δεύτερον γιατί ήταν ο παίκτης που έπαιρνε τη μπάλα στα δύσκολα -εξού και τα προσωνύμιo "Captain Clutch"- και τρίτον γιατί είχε σημειώσει το ιστορικό buzzer-beater τρίποντο στο γειτονικό ντέρμπι με το Τέξας την 1η Μαρτίου 2006. Η φάση έχει μείνει γνωστή ως το "the shot".

 

Φημίζεται για την ευκαιρία που στο σκοράρισμα, όταν η μπάλα καίει. Ο ίδιος σχολιάζει για το συγκεκριμένο του χάρισμα:  "Δεν φοβάμαι να αποτύχω. Δεν φοβάμαι να αστοχήσω. Έχω πίστη στον εαυτό μου κι οι προπονητές έχουν πίστη σε μένα".

 

Από' κει και πέρα, την σεζόν 2006-2007 πήρε την ομάδα του από το χέρι σε 11 παιχνίδια, κάνοντας ηγετικές εμφανίσεις στο φινάλε. Εκείνη τη σεζόν ήταν ανάμεσα στους τέσσερις υποψήφιος για τον τίτλο του παίκτη της χρονιάς. Τελικά κέρδισε ο Κέβιν Ντουράντ!

 

Μετά το τέλος της σεζόν, τοποθετήθηκε στην 11η θέση των ντραφτ με τους Ατλάντα να είναι αυτοί που τον έκαναν δικό τους. Μετά τα δύο χρόνια στην Ατλάντα ακολούθησε ένα μπαράζ... μετακινήσεων. Έπαιξε στους Ουόριορς, στους Μπόμπκατς, στους Μπουλς, στους Γκρίζλις και στους Ουόριορς. Έκανε τις καλύτερες χρονιές του στο Γκόλντεν Στέιτ (5.1 πόντοι, 1.8 ασίστ σε 15 λεπτά συμμετοχής το 2010-2011) και στο Σικάγο (5.5 πόντοι, 1.3 ασίστ σε 11.3 λεπτά συμμετοχής). Το ρεκόρ καριέρας του είναι οι 22 πόντοι απέναντι στους Μάβερικς (17/3/2010), οι 8 ασίστ απέναντι στους Νετς (2/2/2008) και τα 32 λεπτά συμμετοχής (3 φορές). Το μακρινό σουτ αποτελεί η αδυναμία του: εκτελεί με 23% στα τρίποντο στην καριέρα του στο ΝΒΑ.

 

Να σημειώσουμε ότι, ο Λο είναι αμφίχειρας! Κάνει τα πάντα με το δεξί, αλλά σουτάρει με το αριστερό λόγω τραυματισμών! Έχει σπάσει το δεξί του χέρι τρεις φορές κι επειδή προτιμούσε από το να κάθεται να παίζει μπάσκετ, άρχισε να εξασκείται. Η οριστική επιλογή ήρθε στο γυμνάσιο, όταν χτύπησε για τελευταία φορά. Κράτησε το αριστερό χέρι, ειδικά στα μακρινά σουτ.

 

Το έγκυρο nbadraft.net έγραφε για τον Λο: "Το δυνατό του σημείο είναι ότι είναι μαχητής και πολύ αποτελεσματικός στα κρίσιμα σημεία. Είναι ηγέτης και μπορεί να λειτουργεί το ίδιο αποτελεσματικά στο μισό, αλλά και στο ανοιχτό γήπεδο. Είναι γρήγορος κι έχει καλά αντακλαστικά, που του επιτρέπουν να κάνει πολλά κλεψίματα. Είναι διεισδυτικός και ξέρει να τελειώνει φάσεις. Καλός χειριστής της μπάλας που μπορεί να σκοράρει και με τα δύο χέρια. Έχει ικανότητα σε σουτ από μέση απόσταση μετά από ντρίμπλα. Του αρέσει να βάζει στο παιχνίδι τους συμπαίκτες του κι έχει υψηλό μπασκετικό IQ".

 

Όσο για τα αδύνατα σημεία; "Δεν έχει μάθει ακόμη να οργανώνει την ομάδα και να ελέγχει το τέμπο. Χρειάζεται να δυναμώσει. Έχει βελτιώσει το περιφερειακό του σουτ, αλλά θέλει ακόμη πολύ δουλειά. Είναι γρήγορος, αλλά δεν έχει πολύ εκρηκτικό πρώτο βήμα, ενώ πολλές φορές δεν παίζει στην άμυνα με την ίδια ένταση που έχει στην επίθεση. Κάνει εύκολα το λάθος και πολλές φορές φορτώνεται με φάουλ επειδή επιχειρεί κλεψίματα. Υπάρχουν μεγάλα νεκρά διαστήματα στο παιχνίδι του".

 

Την τρέχουσα σεζόν βρέθηκε στην Παρτίζαν. Δεν ξεκίνησε καλά τη χρονιά, αλλά κατάφερε να τελειώσει την κανονική περίοδο της Euroleague με 12.7 πόντους, 2.1 ριμπάουντ, 3.4 ασίστ και 1.2 κλεψίματα, έχοντας 75% στις βολές, 45% στα δίποντα και 28% στα τρίποντα.

 

Το  καλύτερο του παιχνίδι το έκανε  κόντρα στη Σαρλερουά (26 πόντοι, 7 ασίστ και 32 στο σύστημα Index). Η χειρότερη του στιγμή, ωστόσο, ήταν στο τελευταίο παιχνίδι με την Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο, όταν αστόχησε στις δύο καθοριστικές βολές.