Σλούκας: να γίνει παίκτης-σημαία του Θρύλου

Η πειραϊκή ΚΑΕ ξεκίνησε την προσπάθεια της για να διατηρήσει τον "χρυσό" κορμό των Πρωταθλητών Ελλάδας και Ευρώπης, "δένοντας" στο μεγάλο λιμάνι για την επόμενη τριετία ένα μέλος του ρόστερ ο οποίος αποτελεί μία πολύτιμη μονάδα για τον Ολυμπιακό του σήμερα και κυρίως του αύριο. Ο Κώστας Σλούκας, επίσης, ανήκει τόσο στον γηγενή κορμό των ερυθρολεύκων, όσο και στον νεαρό ελληνικό κορμό των Πειραιωτών, έχοντας για συμπαίκτες τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του μπάσκετ στην χώρα μας, όπως τους Παπανικολάου, Μάντζαρη και Κατσίβελη. Η παραμονή του, λοιπόν, στον Ολυμπιακό μπορεί να χαρακτηριστεί πως ήταν επιβεβλημένη. Θα ήταν "έγκλημα" αν χανόταν ο παίκτης. Η διοίκηση, όμως, έδρασε απόλυτα σωστά και φρόντισε να τα βρει σε όλα με τον εκπρόσωπο του, Παναγιώτη Καπάζογλου, με τον "Σλούκι-Σλουκ" να συμφωνεί να συνεχίσει να φοράει την φανέλα των Πρωταθλητών Ευρώπης.

 

Ένα σημαντικό κομμάτι του ερυθρόλευκου παζλ ενόψει της νέας σεζόν έμεινε στην θέση του και ελπίζουμε να υπάρξει αίσιο τέλος και στην υπόθεση με τον Γιώργο Πρίντεζη. Αξίζουν συγχαρητήρια, πάντως, στον Κώστα Σλούκα, διότι έκανε πράξη τα λεγόμενα του. Εδώ και μήνες τόνιζε πως είναι προτεραιότητα του το να συνεχίσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό, επισημαίνοντας πως τα χρήματα δεν θα σταθούν εμπόδιο. Γνωρίζει την δύσκολη οικονομική κατάσταση στην πατρίδα μας και έδειξε μεγάλη κατανόηση τόσο στο πως έχουν τα νέα δεδομένα στον επαγγελματικό τομέα στην χώρα, όσο και στην πολιτική-τακτική που συνεχίζει να ακολουθεί η πειραϊκή ΚΑΕ. Ήθελε να μείνει στην ομάδα, το έλεγε και το έκανε και πράξη, βάζοντας, μάλιστα, και μπόλικο... νερό στο κρασί του, όσον αφορά τις χρηματικές του απολαβές, δηλώνοντας απόλυτα ευχαριστημένος από το "deal". Μαγκιά του.

 

Από όσο έχω γνωρίσει προσωπικά τον Κώστα Σλούκα, πρόκειται για ένα παιδί αρκετά σεμνό, ευγενικό, ήρεμο, προσγειωμένο, σοβαρό και χαμηλών τόνων, έχοντας τα μυαλά μέσα στο κεφάλι του. Ουδέποτε καβάλησε το καλάμι και ακόμη και σε περίοδο αποθέωσης φρόντισε να κοντρολάρει τον εαυτό του ώστε να μην... ξεφύγει. Ξεχωρίζει για τον καλό του χαρακτήρα, διαθέτει μεγάλη υπομονή και είναι αρκετά ώριμος για την ηλικία του. Φάνηκε, άλλωστε, και από τον τρόπο και τον σεβασμό με τον οποίο χειρίστηκε την αντιμετώπιση του Ντούσαν Ίβκοβιτς προς το πρόσωπο του, με τον Ντούντα στο ξεκίνημα της περασμένης σεζόν να μην πιστεύει σε εκείνον. Εκτιμώ πως αυτό το παιδί έχει πολύ μπάσκετ μέσα του και "ξεχειλίζει" από ταλέντο. Ναι, σύμφωνοι, η σεζόν που πέρασε ήταν ονειρεμένη, καμία αντίρρηση, αλλά δίχως να θέλω να αφήσω μομφή για τον σπουδαίο Ντούσαν Ίβκοβιτς, πιστεύω πως αγωνιστικά τον νεαρό γκαρντ, ολίγον, τον αδίκησε κατά την διάρκεια της σεζόν.

 

Είτε -κυρίως- επειδή, σχεδόν, δεν τον υπολόγιζε στο ξεκίνημα της περασμένης χρονιάς, είτε επειδή προς το τέλος της, ενώ τον χειμώνα έδειχνε να τον πιστεύει και να του δίνει ευκαιρίες, προς το τέλος κάτι δεν του άρεσε (ίσως η αδυναμία του στην άμυνα) και περιόρισε τον ρόλο του στην ομάδα. Σαφώς και την περίοδο Γενάρη-Φλεβάρη (ειδικά στο TOP-16) ήταν σε φόρμα και στη συνέχεια κάπως έπεσε η απόδοση του, αλλά προσφέροντας του λίγο χρόνο συμμετοχής ο Ντούσαν Ίβκοβιτς στη συνέχεια ήταν λογικό ο Κώστας Σλούκας να δυσκολεύεται να βρει ρυθμό στο παιχνίδι του. Τέλος πάντων, η ιστορία έγραψε πως ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ελλάδας και Ευρώπης και αυτό έχει σημασία. "Πάνω απ' όλα η ομάδα", όπως αρέσκεται να λέει συχνά στις δηλώσεις του ο "Σλούκι-Σλουκ". Περσμένα-ξεχασμένα.

 

Πιστεύω, πάντως, πως αν ο επόμενος προπονητής που θα έρθει στον Ολυμπιακό, όποιος και αν είναι, επιδιώξει να δουλέψει πιο πολύ με τον Κώστα Σλούκα, δίνοντας του περισσότερες ευκαιρίες, χρόνο συμμετοχής και αυξημένες επιθετικές αρμοδιότητες, εκτιμώ πως το παιδί, σιγά-σιγά, θα κάνει... όργια στο παρκέ. Θυμάμαι σε μία συνέντευξη Τύπου του Ντούσαν Ίβκοβιτς, όταν και είχε αναφερθεί στον Θεσσαλονικιό γκαρντ, είχε επισημάνει πως τον θεωρεί περισσότερο σούτινγκ-γκαρντ, παρά πλέι-μέικερ. Ο παίκτης, βέβαια, σε όλη την καριέρα του είχε την άνεση να παίζει μπάσκετ και στις δύο θέσεις, καθώς είναι ικανότατος τόσο στο να "εκτελεί", όσο και στο να δημιουργεί, καθώς βλέπει γήπεδο όσο λίγοι.

 

Σαφώς, βέβαια, έχει μία παραπάνω ευχέρεια και ικανότητα στο να βάζει την μπάλα στο καλάθι (ίσως να του ταιριάζει περισσότερο το "2") και δεν είναι τυχαίο που ορισμένοι συμπαίκτες του τον χαρακτηρίζουν ως τον νέο Βασίλη Σπανούλη. Ας μην ξεχνάμε πως ο Red-Bill στα 22 του χρόνια (όσο είναι τώρα ο Σλούκας), το 2004, ήταν ακόμη παίκτης του Αμαρουσίου και εκείνο το καλοκαίρι μόλις είχε κληθεί για πρώτη φορά στην Εθνική μας ομάδα, για την Ολυμπιάδα της Αθήνας. Είδατε, λοιπόν, ποια ήταν η εξέλιξη του αρχηγού μέσα στα επόμενα χρόνια και το που έφτασε. Ο "Κill-Bill" είναι το πρότυπο -είδωλο- του μέσα στην ομάδα και από εκείνον ο "Σλούκι-Σλουκ" θα πρέπει να παραδειγματισθεί και να διδαχθεί ώστε με σκληρή δουλειά και σωστή νοοτροπία να φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο.

 

Θεωρώ πως ο Κώστας Σλούκας έχει πολύ μπάσκετ μέσα του. Και ειλικρινά πιστεύω πως αν βρεθεί ένας προπονητής που θα τον αφήσει να ξεδιπλώσει το αστείρευτο ταλέντο του μέσα στον αγωνιστικό χώρο, τότε ο Θεσσαλονικιός γκαρντ θα κάνει θραύση, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη. Μιλάμε για έναν παίκτη-διαμάντι, το οποίο αν θα κατεργαστεί σωστά, έχει τις προδιαγραφές, το ταλέντο, τις ικανότητες, ώστε ο Ολυμπιακός να βασιστεί πάνω του και να βρει στο πρόσωπο του τον μεγάλο ηγέτη του για τα επόμενα δέκα χρόνια. Στην επίθεση, στο μεγάλο του ατού, το παλικάρι είναι φανερό πως είναι γεννημένος σκόρερ και πρωταγωνιστής. Το έχει μέσα του και το έχει δουλέψει. Πέρα από το γεγονός πως αποτελεί έναν εξαιρετικό "Spot-up Shooter" εντός περιφέρειας, όντας καταπληκτικός όταν σουτάρει από μέση απόσταση (πράγμα που δεν συναντάς συχνά σε Ευρωπαίο παίκτη), είναι και "τριποντέρ" ολκής πίσω από τα 6.75 μέτρα. Έχουμε να κάνουμε με έναν γρήγορο "εκτελεστή" που "πυροβολεί" εύστοχα όποτε του δοθεί η ευκαιρία, δίχως δεύτερη σκέψη, χωρίς κανέναν δισταγμό, καθώς πιστεύει στις δυνατότητες του.

 

Και μέσα στην σεζόν είδατε πως στάθηκε αποτελεσματικός σε κρίσιμα σημεία σημαντικών αγώνων, ρίχνοντας... βόμβες, είτε στην Πόλη στον τελικό κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, είτε στους τελικούς του πρωταθλήματος κόντρα στον Παναθηναϊκό. Τον παρακολουθήσαμε φέτος, επίσης, να σκοράρει και με ντράιβ βρίσκοντας ελεύθερους διαδρόμους, καθώς μπορεί να πετύχει πόντους και με διεισδύσεις, διαβάζοντας το παιχνίδι του αντιπάλου. Είναι καλός χειριστής της μπάλας, διαθέτει πολύ καλή τεχνική κατάρτιση, βοηθάει στην δημιουργία με τις τελικές του πάσες, ενώ ακόμη και στα κομμάτια στα οποία υστερεί, δηλαδή πάνω στην ατομική άμυνα, αλλά και στην ταχύτητα, είναι τομείς πάνω στους οποίους το παλεύει και προσπαθεί να παρουσιάσει βελτίωση. Στις βολές είναι συνήθως απόλυτα ψύχραιμος, ήρεμος και συγκεντρωμένος, με αποτέλεσμα να μην αστοχεί σχεδόν ποτέ. Σύμφωνοι, προς το τέλος της σεζόν παρουσίασε μία μικρή κάμψη στην απόδοση του, αλλά εκτιμώ πως αυτό συνέβη διότι έχασε τον ρυθμό του από την στιγμή που μειώθηκε ο χρόνος συμμετοχής του.

 

Είναι ένας παίκτης, πάντως, που χαρακτηρίζεται για τόσο για το αγωνιστικό του θράσος, αλλά και για την αποφασιστικότητα του. Ξέρει πως έχει δυνατότητες, πιστεύει στον εαυτό του και δεν θα διστάσει να πάρει πρωτοβουλίες. Έχει "κρύο" αίμα και θα επιδιώξει να πάρει πάνω του το μεγάλο σουτ, την κρίσιμη προσπάθεια, δείχνοντας χαρακτήρα και προσωπικότητα νικητή. Αυτά που θα πρέπει, απλά, να αποβάλλει από πάνω του είναι το άγχος που αντιμετωπίζει ορισμένες φορές και να αποφεύγει να πέφτει ψυχολογικά είτε όταν δεν παίζει, είτε στο πρώτο λάθος που θα κάνει. Όταν αγωνίζεται με αυτοπεποίθηση στο παρκέ, έχοντας θετική αύρα, δείχνει ασταμάτητος. Όταν την χάσει, όμως, κάποιες φορές, παρουσιάζεται αγνώριστος.

 

Είναι ξεκάθαρα παίκτης ψυχολογίας και ο επόμενος κόουτς θα πρέπει και χρειάζεται να δουλέψει αρκετά μαζί του, τόσο στο αγωνιστικό κομμάτι, όσο και στην ψυχολογία. Χρειάζεται έναν προπονητή που θα τον εμπνεύσει, που θα του του τονώσει το ηθικό, που θα του δώσει ώθηση, που θα τον στηρίξει ακόμη περισσότερο, που θα τον κάνει να αισθανθεί σιγουριά, που θα του δώσει περισσότερες ευκαιρίες και ξεκάθαρο ρόλο στην ομάδα, έναν τεχνικό που θα τον βοηθήσει ώστε να ανοίξει τα "φτερά του" για να ξεκινήσει τις υψηλές πτήσεις. Αυτό που του λείπει είναι το να αποκτήσει διάρκεια στο παιχνίδι του, αλλά αυτό θα έρθει σιγά-σιγά. Τώρα που ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό μέσα του ηρέμησε, βρήκε τις ισορροπίες του και μπορεί να συγκεντρωθεί απόλυτα στο μπάσκετ. Το μέλλον του ανήκει. Μέχρι στιγμής έχει παρουσιάσει στον Πειραιά ένα μικρό δείγμα του μεγάλου ταλέντου του. Έχει ακόμη πολλά να δώσει και να προσφέρει. Σιδερένιος Κωστή! Πάντα υγιής, με χαρές, σπουδαίες εμφανίσεις, επιτυχίες και τίτλους στην καριέρα σου. Είπαμε, τα καλύτερα έρχονται. Στο χέρι σου είναι.

 

YΓ: Εκτιμώ πως ο ρόλος που θα πρέπει να έχει ο Σλούκας στο ρόστερ ενόψει της νέας είναι ως back-up του Σπανούλη στο "2". Δεν χρειάζεται η απόκτηση άλλου παίκτη σε αυτό το πόστο.