Σημασία έχει η πρόκριση στα προημιτελικά

Η ήττα από την ΤΣΣΚΑ στην Μόσχα ήταν (λίγο-πολύ) αναμενόμενη. Άλλωστε, οι ερυθρόλευκοι είχαν να αντιμετωπίσουν το -πολύ- μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση της φετινής Eυρωλίγκας, μία ομάδα η οποία είναι (υπερ)πλήρεις σε όλες τις θέσεις, διαθέτοντας πλειάδα παικτών σούπερ-σταρ που μπορούν να κάνουν την διαφορά σε έναν αγώνα ανά πάσα στιγμή.

Ναι, το να χάνει με 32 πόντους διαφορά (96-64) είναι ένα "βαρύ" σκορ και δεν χωράνε πολλές δικαιολογίες για την έκταση που πήρε. Το να έχανε, ας πούμε, ο Ολυμπιακός με 10 ή 15 πόντους, έχοντας παίξει καλό μπάσκετ, θα "χωνευόταν" καλύτερα από τον φίλαθλο κόσμο των ερυθρολεύκων, αλλά τι να κάνεις όταν οι (υπερ)παίκτες του Γιόνας Καζλάουσκας λειτούργησαν στην εντέλεια σε άμυνα και επίθεση.

Οι Ρώσοι πραγματοποίησαν ένα, σχεδόν, άψογο ματς τόσο στα ανασταλτικά τους καθήκοντα, όσο και στο "εκτελεστικό" κομμάτι, ενώ την διαφορά την έκανε η απίστευτη αποτελεσματικότητα τους από την περιφέρεια, καθώς στο πρώτο ημίχρονο μέτρησαν 10/10 (!) τρίποντα, λες και έβλεπαν το καλάθι σαν... βαρέλι. Είναι χαρακτηριστικό πως στο πρώτο ημίχρονο οι παίκτες της ΤΣΣΚΑ αστόχησαν σε μόλις τέσσερα σουτ, καθώς οι υπόλοιπες προσπάθειες τους κατέληγαν στο δίχτυ. Τρίποντα, λέι-απ, διεισδύσεις, τζαμπ-σουτ από μέση απόσταση, καρφώματα, δύσκολα σουτ υπό πίεση, όλα κατέληγαν μέσα στο καλάθι, σε ένα απίστευτο ρεσιτάλ ευστοχίας δίχως προηγούμενο.

Στην άμυνα έπαιζαν τόσο οργανωμένα και συγκεντρωμένα, με τα τεράστια κορμιά τους να κλείνουν τους χώρους, μη αφήνοντας περιθώρια στους Πειραιώτες ώστε να δράσουν. Έκαναν σπουδαίο παιχνίδι οι Ρώσοι και πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε. Πέρα από την διαφορά δυναμικότητας που υπάρχει ανάμεσα στις δύο ομάδες, έτυχε οι Μοσχοβίτες να πραγματοποιήσουν κόντρα στον Ολυμπιακό το καλύτερο φετινό τους ματς και οι ερυθρόλευκοι το χειρότερο τους. Βλέπετε, οι Μοσχοβίτες την προηγούμενη αγωνιστική ηττήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη από την Γαλατασαράι και στην πατρίδα τους δέχτηκαν έντονη κριτική, με αποτέλεσμα να "ξεσπάσουν" πάνω στους ερυθρόλευκους, κατακτώντας την πρώτη θέση στον όμιλο. Το αποτέλεσμα; Να χάσουν οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς με 32 πόντους.

Ναι, η ήττα είναι βαριά, αλλά το κόστος της είναι μικρό, ελάχιστο. Δεν μετράνε οι διαφορές, αλλά η ουσία. Και η ουσία είναι να πάρει την πρόκριση ο Ολυμπιακός στα προημιτελικά της Euroleague, περνώντας ως 2ος από τον όμιλο του στο TOP-16. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως πέρσι στην φάση των "8" οι Πειραιώτες ταπείνωσαν με +48 (89-41) την Σιένα στο πρώτο ματς στο ΣΕΦ, αλλά στην συνέχεια με 3-1 νίκες αποκλείστηκαν από την ιταλική ομάδα. Σκοπός των ερυθρολεύκων, λοιπόν, είναι να πάρουν το εισιτήριο της πρόκρισης για την επόμενη φάση και για να το καταφέρουν αυτό θα πρέπει πάση-θυσία να κερδίσουν στην τελευταία αγωνιστική του ομίλου (1η Μαρτίου) την Γαλατασαράι στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Αν νικήσουν τους Τούρκους στο Φάληρο (με δύο πόντους διαφορά, καθώς στην Κωνσταντινούπολη είχαν χάσει με 78-77 στην παράταση), τότε θα έχουν πετύχει τον στόχο τους. Αυτό έχει σημασία: η πρόκριση στους "8". Και ο φίλαθλος κόσμος της ομάδας θα πρέπει να γεμίσει σε εκείνο το ματς το ΣΕΦ, στηρίζοντας την προσπάθεια των παικτών του Ντούσαν Ίβκοβιτς.

Είναι άσχημο πράγμα η απομυθοποίηση. Κατανοητό να υπάρχει αρχικά μία αυθόρμητη απογοήτευση, μία στεναχώρια, ύστερα από την "βαριά" ήττα στην Μόσχα και κυρίως από αυτή την κακή εμφάνιση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επικρατήσει η απαξίωση. Είναι αδιανόητη. Οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς έχουν κάνει φέτος βήματα προόδου, βελτιώνονται συνεχώς, εξελίσσονται, "δένουν" μεταξύ τους και γίνονται όλο και καλύτεροι από παιχνίδι σε παιχνίδι. Πριν λίγο καιρό πήραν ένα παλικαρίσιο "διπλό" στην Κωνσταντινούπολη επί της Εφές, αυξάνοντας κατά πολύ τις πιθανότητες πρόκρισης της τους στα προημιτελικά της Euroleague, ενώ κέρδισαν και τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ, έχοντας, πλέον, το αβαντάζ για να κατακτήσουν την 1η θέση στην κανονική περίοδο της Α1.

Οι αρχικοί, λοιπόν, υπάρχοντες στόχοι που έχει η ομάδα, όπως η πρωτιά στην regular season στο ελληνικό πρωτάθλημα και η πρόκριση στους "8" της Eυρωλίγκας, εξαρτώνται αποκλειστικά από τα χέρια των παικτών του Ολυμπιακού και αυτό, προς το παρόν, είναι επιτυχία. Διότι εξαρτώνται αποκλειστικά από τις δυνατότητες τους και από κανέναν άλλον. Όμως, όλα σιγά-σιγά, βήμα-βήμα. Τώρα, προέχει η νίκη στον "τελικό" επί της Γαλατασαράι και η 7η σερί πρόκριση των ερυθρολεύκων στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Δεν είναι μικρό πράγμα να το πετύχει αυτό η φετινή ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς. Ένα νεανικό και άπειρο σύνολο, το οποίο οι περισσότεροι το είχαν καταδικασμένο στο ξεκίνημα της σεζόν. Όπως φαίνεται, σιγά-σιγά, αυτή η ομάδα ξεπερνάει τις δυνατότητες της, καθώς κατά πολλούς, ακόμη και για τον Σέρβο τεχνικό, το "ταβάνι" αυτού του συνόλου ήταν το TOP-16. Πλέον, είναι πολύ κοντά στο να φτάσει ακόμη ψηλότερα. Μέχρι που; Αυτό θα φανεί στο τέλος.