Οι "μικροί" και οι ξένοι

Οι αλλαγές στο ρόστερ με τους δύο Αμερικανούς, αλλά και η αξιοποίηση των "μικρών", δηλαδή των νεαρών Ελλήνων παικτών. Αυτές οι δύο κινήσεις ήταν καθοριστικές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στα μέσα της σεζόν, λίγο πριν την έναρξη του TOP-16. Ο θεατής Ματ Χάουαρντ, αντικαταστήθηκε από τον "λαχείο" στην άμυνα Τζόι Ντόρσεϊ, ο έμπειρος Έισι Λο πήρε την θέση του Κέιλιν Λούκας που δεν κατάφερε να προσαρμοστεί ποτέ, ενώ ο Ντούσαν Ίβκοβιτς ενεργοποίησε και έδωσε ρόλο στην ομάδα στον καταπληκτικό Κώστα Σλούκα, με τον 22χρονο γκαρντ να βοηθάει τον Ολυμπιακό κυρίως στην επίθεση, αξιοποιώντας στο απόλυτο τις ευκαιρίες που του δόθηκαν. Μαζί του και ο Βαγγέλης Μάντζαρης, ο οποίος εξελίχθηκε σε πολύτιμο "εργαλείο" στο να "εξολοθρεύει" τους αντίπαλους γκαρντ, ενώ ο Κώστας Παπανικολάου πήρε πρωτοβουλίες και ανέβασε την απόδοση του. Η ενέργεια που έβγαλε η "πιτσιρικαρία" ταλαιπώρησε τους αντιπάλους.

 

Η ηγετική τριάδα και αυτά που έλλειπαν από την ομάδα

 

Αναμφισβήτητα, η τριάδα που έχει ηγηθεί της ομάδας του Ολυμπιακού από το ξεκίνημα της σεζόν, είναι οι Βασίλης Σπανούλης, Γιώργος Πρίντεζης και Κάιλ Χάινς. Και οι τρεις έχουν πραγματοποιήσει κατά την διάρκεια της χρονιάς ορισμένες συγκλονιστικές εμφανίσεις και υπήρξαν ματς στα οποία "καθάρισαν" από μόνοι τους. Όμως, από το πρώτο στάδιο της διοργάνωσης, τα "κενά" στην λειτουργία του συνόλου ήταν εμφανή και κάτι έλλειπε. Το ρόστερ "δίψαγε" για ορισμένες κινήσεις οι οποίες θα "δρόσιζαν" την ομάδα, βελτιώνοντας την εικόνα της σε άμυνα και επίθεση. Και αυτές έγιναν, με τις δύο αλλαγές στους ξένους, αλλά και με την αξιοποίηση των μικρών, οι οποίοι λειτούργησαν σαν τα κατάλληλα "γρανάζια" ώστε να δουλέψει η ερυθρόλευκη μηχανή στο φουλ.

 

Οι Κολεγιόπαιδες και οι υπερπολύτιμοι Ντόρσεϊ-Λο

 

Οι μεταγραφές ή αν θέλετε το "πείραμα" με τους Κολεγιόπαιδες, Ματ Χάουαρντ και Κέιλιν Λούκας, απέτυχε, αλλά η διοίκηση δεν έκατσε με σταυρωμένα τα χέρια. Στα μέσα της σεζόν, λοιπόν, δραστηριοποιήθηκε και σε συνεργασία με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς βρήκαν δύο παίκτες οι οποίοι εξοικειώθηκαν και προσαρμόστηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα στον Ολυμπιακό. Ο Τζόι Ντόρσεϊ ήταν αυτό που έλλειπε από την ερυθρόλευκη ρακέτα. Ένας (επιπλέον) δυναμικός σέντερ (και ψηλότερος από τον Χάινς), ο οποίος θα ήταν φόβητρο για τους αντίπαλους ψηλούς. Ο ερυθρόλευκος "Χαλκ" έχει βοηθήσει τα μέγιστα στην άμυνα, αξιοποιώντας την τρομερή του δύναμη, τα γρήγορα πόδια του και το άλμα του, βγάζοντας μπόλικη ενέργεια, θέληση και πάθος σε κάθε φάση. Έχει μαζέψει πολλά ριμπάουντ, έχει μοιράσει πολλές τάπες, είναι εξαιρετικός στο "πικ-εν-ρολ",ενώ ακόμη και στο αδύναμο του σημείο, στην επίθεση, μπορεί να μην φημίζεται για τις... πλαστικές του κινήσεις, αλλά έχει κάνει φιλότιμη προσπάθεια και έχει βοηθήσει, όσο μπορεί, κυρίως με τα εντυπωσιακά του καρφώματα. Την διαχείριση των φάουλ μόνο να προσέξει και θα βγάλει... μάτια στη συνέχεια.

 

Ο Έισι Λο αποτέλεσε έναν έμπειρο γκαρντ, με παραστάσεις από το ευρωπαϊκό μπάσκετ, ο οποίος θα ήταν το στήριγμα του Βασίλη Σπανούλη, όταν όταν ο Red-Bill θα ήταν στον πάγκο. Παράλληλα, όμως, κατάφερε και να λειτουργήσει στην ίδια πεντάδα με τον ίδιο αρχηγό, πράγμα που δεν ήταν εύκολο για εκείνον, λόγω ότι και ο Αμερικανός γκαρντ θέλει (και εκείνος) την μπάλα συχνά στα χέρια του και να παίρνει πολλές επιθέσεις. Βρήκε, όμως, τον ρόλο του στο σύνολο και έβαλε κάτω το "εγώ του" και πάνω απ' όλα τη ομάδα. Κατάλαβε τι θέλει από εκείνον ο Ντούσαν Ίβκοβιτς και ο αμφίχειρας γκαρντ μας έχει προσφέρει όλα τα καλούδια του. Αξιόποιστο σουτ από μέση απόσταση, "ψυχρό" αίμα όταν η μπάλα "καίει", ωριμότητα, μυαλό που στροφάρει σε δύσκολες στιγμές, διεισδύσεις, ταχύτητα, αιφνιδιασμούς, καλή αμυντική προσπάθεια και κυρίως μπόλικη βοήθεια στο οργανωτικό κομμάτι, καθώς έχει μοιράσει πολλές ασίστ στους συμπαίκτες του. Όταν ήρθε ορισμένοι φοβήθηκαν πως θα εξελιχθεί σε μεγάλο ατομιστή, όμως, αντιθέτως, είναι από τους πιο ομαδικούς καλαθοσφαιριστές που διαθέτει το ερυθρόλευκο ρόστερ.

 

Οι "μικροί" αποδείχθηκαν "μεγάλοι"

 

Στους "μικρούς", σαφέστατα, ο παίκτης που έχει "λάμψει" περισσότερο φέτος είναι ο Κώστας Σλούκας. Το ξεκίνημα της σεζόν ήταν δύσκολο για τον Θεσσαλονικό γκαρντ, καθώς ο Ντούσαν Ίβκοβιτς έδειχνε να μην πιστεύει σε εκείνον, έχοντας τους λόγους του. Στην πορεία, όμως, αποφάσισε να δώσει ευκαιρίες στον παίκτη και εκείνος τον δικαίωσε στο απόλυτο, σε βαθμό που ίσως ούτε ο Σέρβος τεχνικός δεν θα περίμενε. Ο Σλούκας πραγματοποίησε ορισμένες σπουδαίες εμφανίσεις, δείχνοντας πανέτοιμος να βοηθήσει την ομάδα. Παρά τα 22 του χρόνια, δείχνει να παίζει με ωριμότητα "30άρη". Όταν αγωνίζεται "ξεχειλίζει" από αγωνιστικό θράσος, έχοντας αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τις ικανότητες του. Αναμφισβήτητα, βέβαια, το μεγάλο του ατού είναι οι επιθετικές του αρετές, καθώς πρόκειται για έναν από τους καλύτερους Έλληνες σουτέρ. Το παλικάρι είναι γεννημένος "killer", το έχει μέσα του και το έχει δουλέψει.

 

Πέρα από το γεγονός πως αποτελεί έναν εξαιρετικό "Spot-up Shooter", ο οποίος αρέσκεται να δοκιμάζει το χέρι του (με ευστοχία) από μέση απόσταση (πράγμα που δεν το συναντάμε συχνά σε Ευρωπαίο παίκτη), είναι και "τριποντέρ" ολκής πίσω από τα 6.75 μέτρα, όντας "εκτελεστής" που "πυροβολεί" εύστοχα όποτε του δοθεί η ευκαιρία, δίχως δεύτερη σκέψη, καθώς πιστεύει στις δυνατότητες του. Στις βολές είναι απόλυτα ψύχραιμος, ήρεμος και συγκεντρωμένος, με αποτέλεσμα να μην αστοχεί σχεδόν ποτέ. Έχει μία αδυναμία στην άμυνα, πράγμα που το γνωρίζει και προσπαθεί να την βελτιώσει, ενώ του λείπουν οι εμπειρίες και οι παραστάσεις, πράγματα τα οποία του "στοίχισαν" στον τελικό του Κυπέλλου. Σιγά-σιγά, όμως, μέσα από τα ματς, αυτά είναι στοιχεία τα οποία θα τα αποκτήσει με το πέρασμα του χρόνου. Η ενεργοποίηση του στην ομάδα την βοήθησε, την ανέβασε επίπεδο και το το σίγουρο είναι πως το μέλλον του ανήκει.

 

Βλέποντας, κάποιος, τα στατιστικά του Βαγγέλη Μάντζαρη, ίσως να μην εντυπωσιαστεί, αλλά έχει κάνει μπόλικη δουλειά και έχει βοηθήσει την ομάδα. Εξελίχθηκε στον βασικό πλέι-μέικερ του Ολυμπιακού και όσο πέρναγαν τα παιχνίδια παρουσιαζόταν όλο και καλύτερος, ειδικά από τα μισά του TOP-16 και μετά. Δεν παίρνει πάνω του πολλές πρωτοβουλίες στην επίθεση, ούτε μοιράζει πολλές ασίστ, αλλά η συνεισφορά του στην άμυνα ήταν υπερπολύτιμη. Εξελίχθηκε στον ερυθρόλευκο "εξολοθρευτή", ο οποίος "εξαφάνιζε" τους αντίπαλους γκαρντ, εκμεταλλευόμενος τα γρήγορα του πόδια, το μπόι του (1.96μ) και την ενέργεια που έβγαζε, καταφέρνοντας να περιορίσει αποτελεσματικά όποιον παίκτη του ζητούσε ο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Και στην επίθεση, όμως, όποτε χρειάστηκε, σημείωσε ορισμένα "μεγάλα" σουτ, αποδεικνύοντας πως όποιος του δώσει χώρο να σουτάρει θα το... πληρώσει. Και η τριάδα των "μικρών" ολοκληρώνεται με τον Κώστα Παπανικολάου, ο οποίος αν και έχει αρκετά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του, η παρουσία του υπήρξε σημαντική, έχοντας ανεβάσει και εκείνος με την σειρά του την προσφορά του στο σύνολο, παίρνοντας πρωτοβουλίες και βοηθώντας σε όλους τους τομείς. Η ενέργεια που έβγαλε η "πιτσιρικαρία" του Ολυμπιακού, κούρασε τους αντιπάλους από το TOP-16 και μετά.

 

YΓ: Ο Ολυμπιακός στο Final-4 θα πάει δίχως άγχος και πίεση. Στόχος, όπως είπε και ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, είναι η ομάδα να χαρεί και να απολαύσει τα παιχνίδια. Οι ερυθρόλευκοι δεν είναι το φαβορί, αλλά, αν παίξουν όπως ξέρουν μπορούν να κάνουν την έκπληξη. Κάποιες φορές, παρακολουθώντας αυτή την ομάδα, νιώθεις πως διαβάζεις παραμύθι ή πως βλέπεις μία ταινία με ένα σύνολο παικτών το οποίο δεν το πίστευε κανείς και ξαφνικά πάνε να κατακτήσουν την Ευρώπη. Άραγε η όλη ιστορία θα έχει "happy ending"; Βέβαια, το που θα φτάσει στο τέλος της σεζόν, ίσως και να μην έχει τόσο σημασία, διότι αυτό το υπέροχο ταξίδι που έχει διανύσει (και συνεχίζει να διανύει) αυτή η παρέα, μας γεμίζει με πολλές υποσχέσεις και χαμόγελα για το μέλλον. Και ό,τι και αν καταφέρουν οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς φέτος, το χειροκρότημα του κόσμου το έχουν, ήδη, κατακτήσει, όπως και την εκτίμηση του φίλαθλου κοινού τους.