Είμαστε πια Πρωταθλητές
"Είμαστε πια Πρωταθλητές, έρχονται άλλες εποχές. Για την χαμένη περηφάνια, που θυμηθήκαμε ξανά. Ζήστε την στιγμή και απολαύστε την, γιατί είναι ονειρεμένη". Γράφει ο Νότης Ψιλόπουλος.
Πέρασαν 15 χρόνια και 14εις αποτυχημένες σεζόν ώστε η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού να αναδειχθεί Πρωταθλήτρια, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη. Και το κατάφερε ξανά σε μία σεζόν στην οποία ελάχιστοι είχαν φιλοδοξίες, μεγάλους στόχους και βλέψεις για τίτλους. Δεν κατάφερε να κατακτήσει τα συγκεκριμένα τρόπαια η ομάδα του 2010 με το "διαστημικό" ρόστερ των Κλέιζα, Τσίλντρες, Παπαλουκά, Τεόντοσιτς, Μπουρούση, Σχορτσανίτη και των υπόλοιπων και το κατόρθωσαν τα "μωρά" του Ντούσαν Ίβκοβιτς. Τελικά, τα ωραιότερα πράγματα, είτε στην ζωή, είτε στον αθλητισμό, έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις.
Η σεζόν 2011-2012 θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στις πιο υπερήφανες ερυθρόλευκες μνήμες. Αυτά που μπόρεσε να πετύχει φέτος αυτή η παρέα είναι συγκλονιστικά, μοναδικά, θρυλικά και ίσως ανεπανάληπτα, με βάση το γεγονός πως αυτό το σύνολο φτιάχτηκε το περασμένο καλοκαίρι για το μέλλον και όχι για το παρόν. Και όμως κατόρθωσε να φέρει τον σύλλογο τόσο στην κορυφή της Ευρώπης, όσο και της Ελλάδας.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε ανάλυση για τον πέμπτο τελικό. Ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό για ακόμη μία φορά, διότι απέδειξε ξανά στο γήπεδο πως βρίσκεται σε υψηλότερο αγωνιστικό επίπεδο, αλλά και σε καλύτερη φυσική κατάσταση, με τον κόσμο της ομάδας να είναι άξιος συγχαρητηρίων, διότι δημιούργησε μία εντυπωσιακή ατμόσφαιρα, δίνοντας τρομερή ώθηση και ενέργεια στους παίκτες.
Εδώ και 14 καλοκαίρια με την ομάδα του Ολυμπιακού όλοι ασχολιόντουσαν μονίμως με την επόμενη μέρα. Για το τι έφταιξε, το τι πήγε στραβά και οι ερυθρόλευκοι δεν κατέκτησαν το Πρωτάθλημα. Γκρίνια, πικρία, στεναχώρια, απογοήτευση, θυμό για τις διαιτησία. Όλα αυτά, όμως, αποτελούν παρελθόν. Ζήστε την στιγμή, απολαύστε την, χαμογελάστε, ευχαριστηθείτε την, διότι είναι ονειρεμένη. Μοιάζει σαν παραμύθι, σαν σενάριο ταινίας που λες "αυτά δεν συμβαίνουν στην ζωή", αλλά όμως είναι αληθινό. Απίστευτο και όμως... Ολυμπιακό.
Η στιγμή είναι δική σας, δική μας, δική τους, μας ανήκει. Οι ερυθρόλευκοι ύστερα από 15 χρόνια είναι Πρωταθλητές Ελλάδας και Ευρώπης. Σκεφτείτε που βρισκόσασταν το καλοκαίρι του '97, πως ήταν η ζωή σας, και αναλογιστείτε που βρίσκεστε τώρα, πόσα πράγματα έχουν αλλάξει από τότε. Πολλά, πάρα πολλά. Για αυτό, λοιπόν, χορτάστε την στιγμή, γευτείτε την, χαρείτε την.
Ενόψει της νέας σεζόν, τώρα το καλοκαίρι, δεν χρειάζεται να γίνουν μεγάλες αλλαγές. Προσωπικά και να μην γίνει καμία μεταγραφή, με την προϋπόθεση το ρόστερ να μείνει ως έχει δεν θα με ενοχλούσε καθόλου, σκεπτόμενος και αναλογιζόμενος το δεδομένο, πάντα, πως η πειραϊκή ΚΑΕ θα συνεχίσει την οικονομική πολιτική της περασμένης χρονιάς.
Το σημαντικό δεν είναι να γίνουν μεγάλες μεταγραφές, αλλά να διατηρηθεί ο κορμός της ομάδας ως έχει και κυρίως η ελληνική βάση της. Θεωρώ αδιανόητο το να αποχωρήσουν την ομάδα οι Γιώργος Πρίντεζης και Κώστας Σλούκας, καθώς μένουν ελεύθεροι.
Τόσο ο Έλληνας φόργουορντ, όσο και ο νεαρός γκαρντ, πρέπει να παραμείνουν στο μεγάλο λιμάνι αποτελώντας τους στυλοβάτες της διατήρησης της ερυθρόλευκης κυριαρχίας στην Ελλάδα, αλλά και της συνέχειας για επιτυχίες στην Ευρώπη. Άλλωστε, απέδειξαν φέτος με την αξία τους πως έχουν θέση και μέλλον στον στον Ολυμπιακό. Αυτή η παρέα έχει βρει την χημεία της και απαγορεύεται να χαλάσει, απαγορεύεται να διαλυθεί.
Είναι και ένα θέμα το συμβόλαιο του Ντούσαν Ίβκοβιτς, καθώς μένει ελεύθερος. Έναν χρόνο ακόμη τον έχει, ώστε να "δέσει" ακόμη περισσότερο την ομάδα και να την παραδώσει στον επόμενο προπονητή ακόμη πιο έτοιμη. Εμπιστοσύνη έχουμε στη διοίκηση και το σίγουρο είναι πως θα κάνει το καλύτερο δυνατό ώστε να διατηρήσει σε υψηλό επίπεδο τον Ολυμπιακό.
"Είμαστε πια Πρωταθλητές, έρχονται άλλες εποχές. Για την χαμένη περηφάνια"
Οι στίχοι του τραγουδιού του Νίκου Πορτοκάλογλου, "Πρωταθλητές", ταιριάζουν γάντι στην φετινή ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού. Οι άλλες εποχές που έρχονται, στις οποίες στον Πειραιά εύχονται να είναι γεμάτες από τίτλους και διακρίσεις, αλλά και η χαμένη υπερηφάνεια του τμήματος μπάσκετ του συλλόγου, το οποίο απ' το 1997 είχα να χαρεί την κατάκτηση της κορυφής σε Ελλάδα και Ευρώπη, χάνοντας μέρος της αίγλης του με τα χρόνια. Απολαύστε την στιγμή λοιπόν και χαρείτε την, διότι είναι ονειρεμένη και πέρα για πέρα ερυθρόλευκη.
"Βγαίνω μια βόλτα... στον Πειραιά
και βλέπω φάτσες γελαστές
Θα ξανάρθει η ρουτίνα
και θα ξανάρθουνε βροχές
Θα ξανάρθει η ρουτίνα
μα κάτι άλλαξε από χτες
Είμαστε πια πρωταθλητές
έρχονται άλλες εποχές
έρχονται άλλες εποχές
είμαστε πια πρωταθλητές
Δεν ήταν μάγια και κατάρες, που δεν κερδίζαμε ποτέ
Ήμασταν πάντοτε παικτάρες, μα δεν αλλάζαμε μπαλιές
Ήμασταν πάντοτε ψυχάρες, μα δεν πιστεύαμε ποτέ
Είμαστε πια πρωταθλητές...
Πιες απ' το κύπελλο σαμπάνια, να τραγουδήσουμε αγκαλιά
για τη χαμένη περηφάνια, για τη χαμένη μας μαγκιά
για τη χαμένη περηφάνια, που θυμηθήκαμε ξανά
Είμαστε πια πρωταθλητές.."



