Σ’ άρεσε το δώρο, πρόεδρε;

"Τάσο, θέλω καφέ" είπα στο παιδί που έχει το καφενείο και κάθισα να δω τον αγώνα, στην ίδια θέση που είχα καθίσει στο παιχνίδι του πρώτου γύρου κόντρα στις "μπουγάτσες". Δεν πρόλαβα να κάτσω και μου την … έπεσαν οι παντογνώστες: διπλό είναι σήμερα, Δημήτρη. "Βρωμάει" όλη η πιάτσα!

 

Ευκαιρία με τον Τζεμπούρ στο πρώτο λεπτό, ευκαιρία με τον Μιραλάς στο τέταρτο λεπτό, αλλά γκολ δεν βάλαμε. Η ομάδα έδειχνε ορεξάτη να καθαρίσει από νωρίς το παιχνίδι, αλλά… στην αντεπίθεση μετά από δικό μας κόρνερ, πίσω υπήρχε μόνον ο Μέλμπεργκ και το… χάος.

 

Το είχα πει στον Ερνέστο, δηλαδή το είχα γράψει εδώ (το παίζει… βαρύ πεπόνι και έχουμε καιρό να μιλήσουμε στο τηλέφωνο), μετά από μία αντίστοιχη φάση στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, νομίζω, ότι αυτό δεν πρέπει να ξαναγίνει ούτε για αστείο. Τότε, δεν το φάγαμε…

 

Σήμερα όμως το φάγαμε, αν και ο μικρός αντέδρασε ψύχραιμα και απέκρουσε αρχικά. Όμως, η μπάλα πήγε πάλι στον αντίπαλο και έτσι βρεθήκαμε πίσω στο σκορ. Άλλο που δεν ήθελαν οι… ειδικοί, άρχισαν ή, μάλλον, συνέχισαν τα δικά τους: είναι διπλό σήμερα!

 

Προτίμησα να μην μιλήσω μαζί τους, έκανα τάχα δεν άκουσα, άναψα τσιγάρο (από τα… κομμένα) και έμεινα συγκεντρωμένος στο παιχνίδι. Μετά από λίγο, είχαμε ξανά μία από τα ίδια: νέα αντεπίθεση και δεύτερο γκολ σε βάρος μας, με τον Τσιώλη να πανηγυρίζει έξαλλα…

 

- Μην στεναχωριέσαι, σου λέμε. Το έχουν φτιάξει το ματς, θα χάσουμε σήμερα. Δεν το βλέπεις;

 

- Όχι, ρε παιδιά, δεν το βλέπω, είμαι γκαβός. Όταν θα τελειώσει 6-2 το παιχνίδι, τότε ελάτε ξανά να μιλήσουμε. Τώρα έχουμε δουλειά να κάνουμε…

 

- Καλά, εσύ είσαι … πολύ άρρωστος. Δεν βλέπεις ότι βρήκε την ευκαιρία ο Μαρινάκης να βγάλει κανένα φράγκο, σιγά μην την αφήσει έτσι, να πάει χαμένη. Οι καιροί είναι δύσκολοι, ξύπνα !

 

Δυστυχώς, αυτό είναι το… πνεύμα μας

 

Άρχισα να σκέφτομαι: τόσο ηλίθιος είμαι, που δεν βλέπω αυτά που θεωρούνται αυτονόητα ; Μήπως με έχει τυφλώσει η αγάπη για την ομάδα μας και είμαι λάθος, ρε γαμώτο;

 

Εγώ, αυτό που είχα δει μέχρι τότε ήταν ότι η ομάδα μπήκε καλά στο γήπεδο, αλλά έκανε δύο λάθη, εντελώς απαράδεκτα για το επίπεδό της, με αποτέλεσμα να βρεθεί με δύο γκολ στην πλάτη. Όμως, μέχρι το ενενήντα-φεύγα υπήρχαν 70 λεπτά παιχνιδιού ακόμα, δηλαδή πάρα πολλά για την ανατροπή του σκορ από την ομάδα μας.

 

Δεν ξέρω πώς σκέφτεστε εσείς, ρε παιδιά, αλλά σ’ αυτές τις περιπτώσεις σκέφτομαι: πόσο δύσκολο είναι να κερδίσεις με 3-0 τον Αστέρα Τρίπολης, μέσα στο Γ. Καραϊσκάκης, όταν στο 15ο λεπτό είσαι στο μηδέν ; Και η απάντηση είναι: για τον καλό Ολυμπιακό, δεν είναι καθόλου δύσκολο!

 

Ξέρω ποια είναι η ένσταση: αγνοώ τον παράγοντα ψυχολογία. Ε, λοιπόν, μάθετε ότι δεν τον αγνοώ καθόλου. Όμως, όταν έχω εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μου, όταν κάτι στραβώνει με κάνει πιο δυνατό, με θυμώνει και… αγριεύω πολύ. Είμαι Ολυμπιακός, δεν είμαι κλάψα !

 

Ο Ολυμπιακός που έβλεπα ήταν καλός, παρά τα δύο ολέθρια λάθη που είχαν προηγηθεί. Δεν ήταν αποτέλεσμα του αισιόδοξου χαρακτήρα μου, εκείνο το 6-2 που… πέταξα στους άλλους. Αυτή την εικόνα μου δημιουργούσε αυτό που έβλεπα μέσα στο γήπεδο και αυτό είπα…

 

Μόλις κερδίσαμε το πέναλτι, είδα κάποιους (δικούς μας) να στραβομουτσουνιάζουν και να το αμφισβητούν: σιγά, κάτι τον έκανε τώρα, ο άνθρωπος την μπάλα πήγε να διώξει και ο δικός μας έπεσε πάνω του. Και ποιος θα το χτυπήσει, ο Μιραλάς; Κάτσε να δούμε, θα το βάλει κιόλας; Θυμάσαι ότι στην Κέρκυρα το είχε χάσει;

 

Βάλαμε το γκολ, πιέσαμε για την ισοφάριση, αλλά αυτή δεν ήρθε και μετά πέσαμε λίγο. Δεν μας έφταναν όλα αυτά και, μετά από λίγο, Μαρκάνο και Μέγκιερι προσπάθησαν πολύ… φιλότιμα, οφείλουμε να παραδεχτούμε, να βάλουν το αυτογκόλ της χρονιάς. Όμως, δεν τα… κατάφεραν και έτσι έχασα την ευκαιρία να ακούσω και άλλα συγκλονιστικά, μοναδικά και ανεπανάληπτα!

 

Μόλις έληξε το ημίχρονο, είπα : στο δεύτερο ξεκινάμε με τον Μανιάτη αντί του Μοντέστο και σε δέκα λεπτά θα το έχουμε γυρίσει. Εδώ θα είμαστε και θα το δείτε…

 

Μετά από πέντε λεπτά, έρχεται ο Γιώργος και μου λέει: μόλις τώρα έβαλα 20 ευρώ να νικήσουμε και άλλα πέντε για σκορ 6-2. Άμα κερδίσω, θα σου κάνω το τραπέζι απόψε. Όμως, άμα τα χάσω, στο λέω για να το ακούσουν όλοι, δεν θα σ’ αφήσω να ξαναμιλήσεις ποτέ!

 

Ποιος είδε τον Θεό και δεν φοβήθηκε!

 

Μόλις είδα τον Μανιάτη στο γήπεδο, ηρέμησα. Η πίστη μου έγινε βεβαιότητα πλέον. Θέμα χρόνου ήταν να γυρίσουμε το αποτέλεσμα και να ξεκινήσουμε το πάρτι για τη γιορτή του Προέδρου.

 

Πάρτε κι αυτό, πάρτε και το άλλο, άντε ακόμα ένα και… βλέπουμε. Είπαμε ότι όποιος βγάζει γλώσσα, παίρνουμε το μαχαίρι και του την κόβουμε. Δεν λέω, καλή ομαδούλα έχουν οι άνθρωποι, αλλά όχι να μας χαλάσουν και τη γιορτή του Προέδρου. Αυτό είναι θράσος και… ιεροσυλία !

 

Πέρσι είχαμε ρίξει δύο εξάρες, αλλά μοιράσαμε τα γκολ σε δύο ημίχρονα. Φέτος κάναμε μόνον μία, αλλά σε ένα ημίχρονο. Ποιος είναι ο… άτυχος που έρχεται την μεθεπόμενη Κυριακή στον ναό;

 

Αυτή την ομάδα θέλουμε να βλέπουμε και είμαι σίγουρος ότι θα την βλέπουμε συχνά στο μέλλον, με μία απαραίτητη προϋπόθεση: να μείνει ο Ερνέστο. Του έχω αδυναμία, ρε παιδιά, και ας μην λέει κουβέντα ούτε στον… φίλο του. Όμως, όπως είδατε, όταν του ζήτησα να καλύψουμε και το σκορ της ήττας που κάναμε στην Τρίπολη, δεν μου χάλασε το χατίρι!

 

Μόλις έσφιξαν τα… γάλατα, όλοι οι παίχτες μας έγιναν πιο ομαδικοί. Άρχισαν τα ωραία τρίγωνα (τύφλα να έχει το… Πανόραμα), τα τετράγωνα και τα πολύγωνα. Αναστέναξε η… Γεωμετρία!

 

Σκέφτομαι αύριο να παρακινήσω τους συναδέλφους Μαθηματικούς να κάνουν μήνυση στον Ερνέστο για… αντιποίηση επαγγέλματος. Δεν μπορείς εσύ, κύριε Βαλβέρδε, να διδάσκεις Γεωμετρία στον Μανιάτη, στον Αμπντούν, στον Μακούν, στον Τζεμπούρ, στον Μιραλάς και στους υπόλοιπους. Εμείς, τι θα κάνουμε, κλέφτες θα γίνουμε;

 

Κι εσείς, ρε… τσόγλανοι, αυτά που σας λέει τα παίρνετε όλα "τοις μετρητοίς"; Θέλουν και άλλοι να βγάλουν μεροκάματο και να ζήσουν, οι καιροί είναι δύσκολοι, δεν το ξέρετε;

 

Όταν το γήπεδο φώναζε "Ερνέστο Βαλβέρδε", δεν θα ήθελα να είμαι ούτε… ψύλλος στον κόρφο αυτών που ψάχνουν ευκαιρίες για να τα… χώσουν στον προπονητή της ομάδας μας. Είχα ένα… meeting με μερικούς από δαύτους στην αρχή του παιχνιδιού, ειδικά μετά από τα δύο γκολ που δεχτήκαμε. Θεέ μου, πόσο πίσω είναι μερικοί άνθρωποι!

 

Αλλά, τι λέω τώρα; Όταν ο Einstein μίλησε για τη δημιουργία ύλης από την ενέργεια, οι πολλοί τον θεώρησαν τρελό και, ευτυχώς, που είχε περάσει ο… Μεσαίωνας. Αλλιώς, δεν τον έβλεπα καθόλου καλά, το παπαδαριό θα τον είχε ρίξει στην πυρά!

 

Ξέρω ότι κάποιοι θα πουν ότι… είμαι βλάσφημος, επειδή τολμώ να συγκρίνω τον Ερνέστο με τον Αλβέρτο. Δεν έκανα καμία σύγκριση, φίλες και φίλοι. Δεν μπορούμε ποτέ να συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα και καταστάσεις. Απλώς, θέλω να τονίσω ότι όση σχέση έχει η κλασική Φυσική με τη θεωρία της Σχετικότητας, άλλη τόση σχέση έχει… η μπάλα με το σύγχρονο ποδόσφαιρο!

 

Δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί που δεν έχουν καταλάβει ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όλοι αμύνονται και όλοι επιτίθενται. Υπάρχουν πολλοί που δεν εννοούν ότι, όση μπάλα και να ξέρεις, δεν μπορείς να τους περάσεις όλους μόνος σου. Ακόμα και όταν είσαι ο Λιονέλ Μέσσι.

 

Φυσικά, επειδή όλοι οι κανόνες έχουν κάποιες εξαιρέσεις, ο… Μήτρογλου εξαιρείται. Ειδικά όταν οι αντίπαλοι μαρκάρουν με τα μάτια, μπορώ να τους περάσω κι εγώ, παρά τα χρονάκια μου!

 

Πρέπει να είμαστε σοβαροί μέχρι το τέλος

 

Αυτά που κατηγορούμε, δεν θέλω να έρθουν στα κεφάλια μας. Δεν επιτρέπεται να δώσουμε δικαιώματα σ’ αυτούς που τα βλέπουν όλα καχύποπτα και περιμένουν με το δάχτυλο στη σκανδάλη, για να βρουν την αφορμή και να μας… πυροβολήσουν. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να παίξουμε το παιχνίδι κανενός, ας λύσουν μόνοι τις διαφορές τους και ας βγάλουν τα… μάτια τους.

 

Η αξιοπρέπεια είναι πολύ πιο σημαντική από τους τίτλους και από τα χρήματα, ειδικά όταν λέγεσαι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και κουβαλάς τόση ιστορία πάνω σου. Στο δύσμοιρο το ελληνικό πρωτάθλημα, το ποδοσφαιρικό προϊόν είναι χαμηλής ποιότητας, σχεδόν όλοι τρώνε… ληγμένα, όμως έχουν την απαίτηση να μην πάθουν δηλητηρίαση και να μην τους… πιάσει "κόψιμο"!

 

Ο πατέρας μου, ο μακαρίτης, ήταν ένας αγράμματος οικοδόμος (αν ζούσε, θα είχε και την ονομαστική του γιορτή σήμερα). Μας έπαιρνε να δουλέψουμε στην οικοδομή και όταν κάναμε κάτι στραβό, δηλαδή κάποια κακοτεχνία, μας έλεγε: να κάνετε πάντα σωστά τη δουλειά σας και να μην κοιτάζετε πώς θα τα … αρπάξετε, αν θέλετε να έχετε πάντα δουλειά και να βγάζετε το μεροκάματο.

 

Αυτό ισχύει για όλους μας, είτε είμαστε φυσικά πρόσωπα, είτε έχουμε επιχειρήσεις, είτε είμαστε ιδιοκτήτες ομάδων… Όποιος προσπαθεί να πιάσει κορόιδα τους πελάτες του, μπορεί να τα καταφέρει μία, να τα καταφέρει δύο, να τα καταφέρει τρεις… Αιώνια κορόιδα δεν υπάρχουν !

 

Γλιτώσατε, επειδή δεν… έχω σύνδεση!

 

Δεν ξέρω τι έπαθε το ρημάδι και δεν μπορώ να συνδεθώ, να ξαναδώ τις φάσεις και να κάνω ατομική κριτική των παιχτών μας. Με βγάζει και σας βγάζει από τον κόπο, αφού το… μακρυνάρι θα είναι λίγο πιο κοντό, εξαιτίας αυτού του προβλήματος. Ό,τι παραλείψω, συμπληρώστε το!

 

Δεν χρειάζεται να μιλάμε και πολύ για τα άτομα, άλλωστε. Αυτό που είδαμε και σήμερα ήταν μία ομάδα, με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Με έναν πολύ καλό τερματοφύλακα, με μέτριους τους δύο πλάγιους αμυντικούς, με αξιόπιστους τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, με πολύ τρέξιμο στη μεσαία γραμμή και με αρκετά καλή αμυντική λειτουργία.

 

Απαράδεκτο ήταν το στήσιμο και η αντίδραση όλης της ομάδας στις φάσεις που προηγήθηκαν και των δύο γκολ των αντιπάλων μας. Όμως, ήμασταν πολύ καλοί στη δημιουργία φάσεων, ειδικά μετά την είσοδο του Μανιάτη στο γήπεδο, η οποία άλλαξε εντελώς τις ισορροπίες του παιχνιδιού.

 

Ορμπάιθ και Μακούν βοήθησαν πολύ την ομάδα μας, ενώ όλοι οι επιθετικοί έβγαζαν φωτιές. Επιτέλους ήταν καλός ο Τζεμπούρ και πολύ καλός ο Αμπντούν (στη φάση του 90ου λεπτού, μοιράζουμε την μπάλα και δεν προσπαθούμε να τελειώσουμε τη φάση μόνοι μας, φίλε Τζαμέλ).

 

Κορυφαίος της ομάδας και του γηπέδου ήταν ο καλύτερος … για ‘μας, όχι μόνον για τα τέσσερα γκολ που έβαλε, αλλά και για τη συμμετοχή που είχε στο παιχνίδι. Ελπίζω να κατάλαβε και αυτός, όπως και ο "τρομοκράτης", ότι τα γκολ έρχονται πολύ πιο εύκολα όταν παίζουμε ομαδικά.

 

Θετική ήταν η παρουσία του Καζίμ και του Φουστέρ, που βρήκε πάλι τον τρόπο να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Ξέρω ότι αυτό θα το… βάζαμε όλοι, με την προϋπόθεση ότι θα ήμασταν εκείνη τη στιγμή στην δική του θέση. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο χάρισμα που έχει αυτό το παιδί!

 

Τελικά, ο Γιώργος, που λέγαμε στην αρχή, κέρδισε μόνον το ένα στοίχημα και έχασα το… κέρασμα. Αχ, ρε Κέβιν, με την μανία που σ’ έπιασε να βγεις πρώτος σκόρερ. Άμα έρθω κάτω, για το παιχνίδι κόντρα στην Κέρκυρα, θα σε βάλω να πληρώσεις τον λογαριασμό για όλη την παρέα και σε προειδοποιώ: τρώνε και τα… τραπέζια, είναι πολύ φαγανά τα αντίχριστα !

 

Θέλουμε να πνίγουμε τα… σκυλάκια!

 

Οι βάζελοι έχουν βαρέσει διάλυση, είναι καρατσεκαρισμένο σας λέω, το είπε και ο… κοντός ! Ειλικρινά, αν μιλήσουμε σοβαρά, δεν θέλω να διαλυθούν. Προτιμώ να τους έχουμε στα πόδια μας, δηλαδή μπροστά στα… πόδια μας. Δεν κάνω περιγραφή της… φάσης, θα μας την κόψουν στο μοντάζ!

 

Γουστάρω που έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους, την… καταβρίσκω όταν τους βλέπω να κρύβονται για να μην πέσουν πάνω μας. Είναι μεγάλη ηδονή να σε κοιτάζουν και να μην σε… βλέπουν, έτσι όπως είναι θολό το βλέμμα τους. Αποθέωση, λέμε!

 

Όταν τους βλέπω να μιλάνε ψιθυριστά μεταξύ τους και να κλαίνε τη μοίρα τους, όπως κάνουν οι στενοί συγγενείς του… μακαρίτη μέχρι να περάσει η δύσκολη βραδιά, δεν σας κρύβω ότι νιώθω μία απέραντη ικανοποίηση. Αν δεν είχε προηγηθεί το περσινό καλοκαίρι, ίσως, να ένιωθα αλλιώς. Δεν είμαι χαιρέκακος ούτε εκδικητικός άνθρωπος, αλλά και δεν διαπραγματεύομαι την αξιοπρέπειά μου.

 

Έβγαλαν γλώσσα όλα τα σιχάματα της κοινωνίας, ξεσάλωσαν εναντίον μας, ξέθαψαν τα τσεκούρια του μιντιακού πολέμου και ξεφόρτωσαν όλη τη λάσπη του κόσμου πάνω μας. Πίστεψαν ότι βρήκαν την ευκαιρία που έψαχναν χρόνια για να μειώσουν την ομάδα μας και την ιστορία της.

 

Βρήκαν άλλοθι για τις φάπες που μαζεύουν, οι… επαγγελματίες καρπαζοεισπράχτορες. Πίστεψαν ότι, έχοντας συμμάχους στην αθλητική και στην πολιτική ηγεσία, χρησιμοποιώντας και αξιοποιώντας την μαύρη προπαγάνδα των δήθεν αντικειμενικών θα κατάφερναν να μειώσουν τον ΘΡΥΛΟ μας και τις επιτυχίες του.

 

Όμως, λογάριασαν χωρίς τον… ξενοδόχο και έχουν φτάσει πλέον στο σημείο να μην μπορούν ούτε να δανειστούν για να πάρουν άδεια, προκειμένου να συμμετάσχουν στο επόμενο Europa League. Βρήκαν με τα χίλια ζόρια κάποιους για να βάλουν λεφτά, προκειμένου να αυξήσουν το μετοχικό κεφάλαιό τους και να καλύψουν την… μαύρη τρύπα που έχουν, αλλά και αυτοί μετά από λίγες μέρες τα απέσυραν. Ποιος καλός Θεός μας φύλαξε από τέτοιες καταστάσεις!

 

Κλείνοντας κάποιο από τα προηγούμενα άρθρα μου, ευχήθηκα να μην φτάσουμε ποτέ σ’ αυτό το κατάντημα και, επειδή τα προβλήματα δεν λύνονται με τις ευχές, μας καλώ όλους να προστατεύουμε παντού και πάντα την ομάδα μας, να απομονώσουμε τους ανεγκέφαλους και τους ταραξίες, να στηρίξουμε τον Πρόεδρο και τις επιλογές του. Έχουμε ιερό καθήκον απέναντι στην ιστορία μας !

 

Δώσε μια πάσα, ρε Γιώργο, να τους ξεράνουμε όλους!

 

Κόντεψα να σκάσω όταν χάσαμε, έτσι όπως χάσαμε στην Ιταλία, το βράδυ της Παρασκευής. Ήταν απίστευτο αυτό που έκανε η ομάδα μας, ειδικά στο τελευταίο δεκάλεπτο, εκείνο το βράδυ. Κατάφερε να γυρίσει ένα παιχνίδι που έμοιαζε χαμένο, έχοντας σε κακή βραδιά πολλούς βασικούς παίχτες της.

 

Όμως, εκεί ακριβώς φάνηκε η τεράστια διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε μία πραγματική ομάδα και σε… ένα απλό σύνολο καλών παιχτών. Κρίμα που δεν ολοκληρώσαμε αυτόν τον άθλο…

 

Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά μας και στον μεγάλο δάσκαλό τους, για την υπεράνθρωπη προσπάθεια που έκαναν, φτάνοντας μια ανάσα από την απόλυτη ανατροπή του πλεονεκτήματος έδρας των Ιταλών. Ήταν συγκλονιστικοί, ήταν ψυχάρες, ήταν πραγματικοί Ολυμπιακοί!

 

Δεν πειράζει, όμως. Κάθε εμπόδιο για καλό, αφού θα έχουμε την ευκαιρία να τους… καθαρίσουμε στο Σ.Ε.Φ. στα επόμενα δύο παιχνίδια και να σφραγίσουμε το εισιτήριο για το final four της Πόλης. Την πάσα που δεν έδωσε ο Πρίντεζης, θα την δώσει ο κόσμος μας και θα τους βάλουμε στα καλάθια. Το περσινό δώρο δεν πρόκειται να επαναληφθεί, φέτος θα τους πάρουμε το… σκαλπ!

 

Αυτή η ομάδα έχει μέταλλο και δεν παραδίδει τα όπλα. Ξέρει να παλεύει, κόντρα σε θεούς και δαίμονες, ακόμα και όταν όλα μοιάζουν χαμένα. Δεν συμβιβάζεται με την ήττα και με την αποτυχία, έχει παίχτες που διαθέτουν αγωνιστικό, και όχι μόνον, τσαμπουκά. Πάμε να τους πατήσουμε, ρε γαμώτο !

 

ΥΓ. Φίλες και φίλοι, πιστεύω ότι σας εκφράζω όλους, στέλνοντας και μέσα από τις γραμμές της στήλης μας τις καλύτερες ευχές μας στον Βαγγέλη Μαρινάκη για την ονομαστική του γιορτή.

 

Φίλε Πρόεδρε, σου ευχόμαστε να είσαι πάντα γερός και δυνατός, προσευχόμαστε στο Θεό να σου δίνει υγεία και οικογενειακή ευτυχία, επαγγελματική και οικονομική επιτυχία, για να κρατάς στιβαρά το τιμόνι και να οδηγείς σε θριάμβους τον Ολυμπιακό μας, την ομάδα της καρδιάς σου…

 

dp11 - Δημήτρης Παπαχρήστος