Και τώρα, σειρά έχει το κύπελλο!

Αυτό ήταν το σωστό, αυτό έπρεπε να γίνει και, μόλις ξύπνησε ο... Θεός, αυτό έγινε.

 

Ωχ, το ξέχασα, ρε παιδιά... Υπάρχουν και τα play off για τους τριτοδεύτερους των βορείων προαστίων και τους βόρειους πρώην συνεταίρους τους. Δεν αναφέρομαι και δεν υποτιμώ καθόλου την ομάδα των δυτικών προαστίων, αυτήν που σήμερα ήταν αντίπαλός μας και το Σάββατο θα την βρούμε ξανά μπροστά μας, στον δρόμο για το νταμπλ.

 

Μπράβο τους και μακάρι να είναι αυτοί που θα τερματίσουν πρώτοι σε αυτό το... τουρνουά, μολονότι νομίζω πως, ό,τι και αν γίνει στο τουρνουά, αυτοί θα πάρουν τελικά το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League, αφού οι υπόλοιποι πολύ δύσκολα θα πάρουν την άδεια της UEFA για να συμμετάσχουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της νέας αγωνιστικής περιόδου.

 

Ξεκαθάρισε και το θέμα με τις ομάδες που αποχαιρετούν την Superleague, αφού την ξεγραμμένη από πολύ καιρό ομάδα της Δράμας, θα ακολουθήσουν ο Παναιτωλικός και ο Εργοτέλης του "φίλου" μας, του Καραγεωργίου. Δεν έχω τίποτα εναντίον των ομάδων και των ανθρώπων που τις υποστηρίζουν, όμως με την συμπεριφορά του συγκεκριμένου κυρίου είχα ένα... θέμα.

 

Ανιαρό το παιχνίδι στο πρώτο μέρος

 

Κάποια στιγμή, η κάμερα έδειξε τον Μιραλάς να χασμουριέται στον πάγκο, κατά την διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου. Κάπως έτσι θα ένιωθα κι εγώ, φαντάζομαι και πολλοί από εσάς, αλλά την...αμαρτία μου θα την πω: δεν μ’ άφησαν να ηρεμήσω, ούτε σήμερα...

 

Άντε τώρα, που κάνετε τάχα ότι δεν ξέρετε τους... δράστες. Ήταν όλοι αυτοί που νιώθουν πολύ χαρούμενοι για την αποχώρηση του Ερνέστο και ειρωνεύονταν τον σχολιαστή του παιχνιδιού, όταν αυτός έκανε θετικές αναφορές στον προπονητή μας. Τι κακό κι αυτό, ρε γαμώτο...

 

Κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο κακοί και τόσο "κολλημένοι" που δεν χρωστάνε καλό λόγο, ποτέ και σε κανέναν. Όπως είχε γράψει, πολύ εύστοχα, κάποιος φίλος παλιότερα, μία εξήγηση για αυτό το φαινόμενο μπορεί να είναι ότι... τρώνε πολύ ξύλο από τις γυναίκες τους!

 

Όμως, ας γυρίσουμε στο παιχνίδι που είδαμε στο γήπεδο του Περιστερίου, αφού δεν πρόκειται να λύσουμε εμείς τα προβλήματα που δεν μπορούν να λύσουν ούτε οι... ειδικοί επιστήμονες. Άνθρωποι που, υποτίθεται, υποστηρίζουν τον Ολυμπιακό μας, να τσακώνονται μεταξύ τους, για ποιο πράγμα λέτε;

 

Όχι, δεν θα σας βάλω κουίζ, γιατί δεν με... βλέπω καλά. Διαισθάνομαι ότι κάποιοι "κρατούν ανά χείρας", έτοιμα προς εκτόξευση, φρέσκα ζαρζαβατικά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Μην βαράτε, ρε παιδιά. Πλάκα κάνουμε και δεν... έχω για γυναίκα καμία πρώην υπουργό!

 

Είναι αλήθεια ότι στο πρώτο ημίχρονο το παιχνίδι ήταν πολύ ανιαρό και δικαιολογώ το χασμουρητό του Μιραλάς. Ας πρόσεχε, να μην έχει έξι κάρτες για να μπορέσει να παίξει, να βάλει και το εικοστό πρώτο γκολ που το είχε τόσο μεράκι. Όμως, στην αρχή της χρονιάς είχε πολλά νευράκια και, άλλο που δεν ήθελαν τα... κοράκια, μάζεψε αρκετές καρτούλες. Περασμένα, ξεχασμένα...

 

Είχαμε μείνει σ’ αυτούς που τσακώνονταν μεταξύ τους. Το θέμα ήταν πολύ... σοβαρό και αξίζει την προσοχή σας: πότε πρέπει να μας βάλει γκολ ο Μήτρογλου, σήμερα ή το Σάββατο;

 

Σ’ αυτό που συμφωνούσαν ήταν ότι, αμέσως μετά, πρέπει να πάει και να... ξεβρακωθεί μπροστά στον Βαλβέρδε. Είχε και συνέχεια το πράγμα, αλλά θα τους κάνω μεγάλη χάρη αν ασχοληθώ κι άλλο με δαύτους. Το ανέφερα μόνον για να σας διασκεδάσω και το... κόβω αμέσως!

 

Ξέρει μπάλα το... τσογλάνι!

 

Έριξα μια ματιά στο λεξικό, μόλις έγραψα την τελευταία λέξη αυτού του υπότιτλου. Με την μεταφορική σημασία της λέξης, αυτή σημαίνει "παλιόπαιδο". Εννοείται ότι το λέω εντελώς φιλικά, όπως θα το έλεγα και στον ίδιο, αν τον είχα απέναντί μου. Άλλωστε, είναι ο μοναδικός παίχτης της ομάδας μας, στο e-mail του οποίου έχω στείλει προσωπικό μήνυμα.

 

Σιγά που δεν καταλάβατε για ποιον λέω... Για τον Φετφατζίδη μιλάω, ρε παιδιά. Ξέρω ότι οι περίεργοι και, κυρίως, οι... περίεργες θέλουν να μάθουν και τι έγραψα σ’ αυτό το μήνυμα. Έψαξα στο αρχείο του υπολογιστή μου, αλλά δεν το βρήκα για να σας το μεταφέρω αυτούσιο. Όμως θυμάμαι και μπορώ να σας μεταφέρω την ουσία του περιεχομένου του.

 

Του έγραψα: "φίλε Γιάννη, επειδή είμαι πολύ μεγαλύτερός σου, θα σου δώσω μία συμβουλή. Σκύψε το κεφάλι και δούλεψε σκληρά, μην διαβάζεις εφημερίδες, μην βλέπεις τηλεόραση, μην ακούς ραδιόφωνα και ακολούθησε τις συμβουλές των ειδικών, των προπονητών, των γυμναστών κλπ. Έχεις σπάνιο ταλέντο και πρέπει να το αξιοποιήσεις. Θα είναι κρίμα να πάει χαμένο..."

 

Το γκολ που έβαλε ο "μικρός" θα μας μείνει για να θυμόμαστε κάτι από αυτό το παιχνίδι, αφού ήταν λίγες οι καλές φάσεις και ακόμα λιγότερο το ενδιαφέρον για το τελικό αποτέλεσμα. Όμως, ο Ερνέστο πάλι... όρθιος την έβγαλε και σήμερα. Είναι αυτό που λένε ότι το... χούι βγαίνει μετά από την ψυχή. Όταν κάποιος το έχει στο αίμα του, να είναι στην "τσίτα", θα είναι στην "τσίτα", δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ!

 

Να μιλήσουμε και για την ομάδα μας

 

Μετά από το παιχνίδι κόντρα στην Κέρκυρα, τα είχα... χώσει χοντρά σε όσους ευθύνονταν για την κακή εμφάνιση και την αναπάντεχη ήττα. Τυχαίνει να ανήκω στο... ίδιο κλαμπ με τον Ερνέστο, είμαι ένας από τους φανατικότερους οπαδούς του συνθήματος: δεν χαλαρώνουμε ποτέ!

 

Σήμερα, ήμασταν σοβαροί και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία για μένα. Όπως είχα γράψει και τότε, δεν επιτρέπεται σε κανέναν να φοράει τα ερυθρόλευκα και να κάνει αγγαρεία, αφήνοντας τους επαγγελματίες Μέλμπεργκ και Ορμπάιθ να σκίζονται και να ξεχωρίζουν. Ευτυχώς, αυτό το... ξενέρωμα δεν το ζήσαμε ξανά, ούτε στα Γιάννενα, ούτε στο Περιστέρι.

 

Ο Κάρολ ήταν πάλι πολύ σταθερός, ο Μοντέστο κινήθηκε σε ρηχά νερά και δεν είχε πολλή διάθεση (είναι εμφανώς επηρεασμένος, βλέποντας ότι πρόκειται να βγάλει τα ερυθρόλευκα και να αναζητήσει αλλού την συνέχεια της καριέρας του), ο Μαρκάνο σοβαρός και... γκολτζής.

 

Ο Μέλμπεργκ έδειξε ακόμα μία φορά ότι είναι υπόδειγμα επαγγελματία ποδοσφαιριστή, δεν ξέρει και δεν θέλει να μάθει τι σημαίνει "αδιάφορο παιχνίδι" και άλλες τέτοιες ελληνικές... εφευρέσεις. Ανήκει και αυτός στο κλαμπ που ανέφερα παραπάνω. Τον σέβομαι εντελώς επειδή μας σέβεται πάντα και υποκλίνομαι μπροστά του...

 

Ο Παπάζογλου είχε καλές και κακές στιγμές, αλλά δείχνει ότι έχει μπει στο "πετσί" του ρόλου του και έχει καταλάβει πού βρίσκεται. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει ακούσει δημόσιους επαίνους από τον προπονητή του. Δουλεύοντας, μπορεί να βελτιώσει το παιχνίδι του και να εξελιχτεί.

 

Ο Φέισα έδειξε ότι το... έχει, αλλά κάποιες στιγμές φάνηκε καθαρά ότι του λείπουν παιχνίδια. Μακάρι να είναι υγιής και πιστεύω ότι θα μας βοηθήσει πολύ στο μέλλον, αγωνιστικά και... οικονομικά, ίσως. Ξέρει μπάλα και βλέπει γήπεδο, είναι δύο μέτρα παλικάρι και βρίσκεται σε πολύ καλή ποδοσφαιρική ηλικία. Εξακολουθώ να πιστεύω σ’ αυτόν τον παίχτη.

 

Με ένα λογικό ποσό και εφόσον ταιριάζει στα πλάνα του καινούργιου προπονητή μας, πρέπει να κρατήσουμε τον Μακούν. Σαν την μύγα στο γάλα φαίνονταν σήμερα, όχι λόγω... χρώματος. Έχει ποιότητα αυτό το παιδί και φαίνεται ότι διαθέτει σωστή ποδοσφαιρική παιδεία. Ξεμαρκάρεται γρήγορα, δίνει τη μπάλα με τη μία και κάθετα, τρέχει και καλύπτει χώρους. Χρειάζεται να βελτιώσει κάποια πράγματα, π.χ. τα μαρκαρίσματα, αλλά είναι πολύ καλή περίπτωση.

 

Αντίθετα, ο Μόνχε δεν με έπεισε ούτε αυτή τη φορά. Είναι δραστήριος και έχει διάθεση, αλλά δεν είναι ο παίχτης που θα κάνει τη διαφορά. Για μικρομεσαίες ομάδες μπορεί να είναι χρήσιμος, όμως δεν χωράει στον Ολυμπιακό που θέλουμε να δούμε την επόμενη χρονιά. Ας πάει στο καλό...

 

Μόχθησε ο Ντιόγκο, αλλά και αυτός δεν με έπεισε ούτε και σήμερα. Δυστυχώς, λίγα πράγματα είδαμε από έναν παίχτη που έχει το... ελάττωμα του μεγάλου Giovanni, όπως το είπε κάποτε ο Φαν Γκαλ. Δηλαδή, δεν ξέρουμε σε ποια ακριβώς θέση παίζει. Δεν τον θεωρώ "καμένο χαρτί", αλλά πιστεύω ότι πολύ δύσκολα θα βρει θέση βασικού στην ομάδα μας.

 

Ο Φουστέρ δεν ήταν καλός σ’ αυτό το παιχνίδι και χρεώνεται την "αστεία" εκτέλεση του πέναλτι. Αντίθετα, ο Ορμπάιθ ήταν πολύ καλός και σοβαρός, όπως πάντα. Άλλη μία περίπτωση παίχτη που πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά, καθώς τελειώνει το χρονικό διάστημα του δανεισμού του. Δεν ξέρω τα οικονομικά δεδομένα της περίπτωσής του, αφού δεν υπάρχει οψιόν αγοράς, αλλά τον θεωρώ από πολύ χρήσιμο έως απαραίτητο για την ομάδα μας.

 

Δεν μπορώ να κρίνω τον Ποτουρίδη, αφού αγωνίστηκε πολύ λίγο και σε μία θέση που δεν είναι από αυτές που τον έχουμε συνηθίσει. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε, αναφέρομαι στο περσινό παιχνίδι, ότι από αυτό το γήπεδο δεν έχει και τις καλύτερες αναμνήσεις. Ίσως να ήταν και αυτός ένας λόγος, που δεν βρίσκονταν στην αρχική ενδεκάδα της ομάδας μας.

 

Ο Ερνέστο φεύγει...

 

Το ξέρουν και οι... πέτρες ότι επιθυμούσα διακαώς την παραμονή του Βαλβέρδε στον πάγκο της ομάδας μας. Έχω αναφερθεί αρκετές φορές και στους λόγους που με οδηγούσαν σ’ αυτή την επιλογή, γι’ αυτό, δεν θέλω να σας κουράσω με νέες αναλύσεις και επιχειρήματα. Άλλωστε, δεν έχουν καμία σημασία πλέον, ούτε πρόκειται να αλλάξουν την ροή των πραγμάτων...

 

Όμως, θέλω να αναφερθώ στην προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου, όχι στον προπονητή Βαλβέρδε, αλλά στον άνθρωπο Ερνέστο. Θα το κάνω για πρώτη και τελευταία φορά, πιστεύοντας ότι αξίζει μία εκτενής αναφορά στον άνθρωπο που κράτησε το τιμόνι της ομάδας μας και την οδήγησε στις επιτυχίες. Ελπίζω να έχω και την συγκατάθεσή σας…

 

Ο άνθρωπος Ερνέστο ήταν ένας δάσκαλος για όλους μας, ένας άνθρωπος με σωστή κουλτούρα και εφοδιασμένος με επαγγελματική νοοτροπία. Ένας άνθρωπος που δεν ασχολούνταν ποτέ με τα μικρά και τα ασήμαντα, που δεν έχανε τον δρόμο και τον προσανατολισμό του. Ένας άνθρωπος με ζηλευτό ήθος, χωρίς ίχνος μικροπρέπειας...

 

Εκτιμώ ότι θα είμαστε πιο φτωχοί χωρίς αυτόν, αφού είναι εξαιρετικά δυσεύρετοι οι άνθρωποι που έχουν τα δικά του χαρακτηριστικά. Δεν βρίσκεις καθόλου εύκολα, τουλάχιστον εδώ, ανθρώπους που μπορούν να συνδυάζουν την σοβαρότητα και την σεμνότητα, την εργατικότητα και την δικαιοσύνη, την ικανότητα και την εμπιστοσύνη, την φιλοτιμία και την φιλοδοξία, το ύφος και το ήθος...

 

Δεν θυμάμαι ποτέ να αναφέρθηκε στην διαιτησία, ακόμα και όταν υπήρξαν κραυγαλέες περιπτώσεις που ένιωθε αδικημένος. Ήταν τόσο σίγουρος για τον εαυτό του και για την αγωνιστική ανωτερότητα της ομάδας του, ώστε να θεωρεί περιττή και ανούσια την αναφορά του στα διαιτητικά λάθη.

 

Δεν θυμάμαι ποτέ να έψαξε για δικαιολογίες, ούτε να απέδωσε σε τίποτα και σε κανέναν, εκτός από τον εαυτό του, τις ευθύνες μιας κακής εμφάνισης ή ενός αρνητικού αποτελέσματος, τουλάχιστον στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Γίνονταν ασπίδα μπροστά στους παίχτες του και, όταν ήθελε να συζητήσει κάτι μ’ αυτούς, το έκανε πάντα στον χώρο της δουλειάς του, ποτέ μπροστά στα μικρόφωνα και στις κάμερες.

 

Δεν θα πάψω ποτέ να πιστεύω ότι, εκτός από το οικογενειακό του πρόβλημα, βάρυναν πολύ στην τελική του απόφαση και κάποια άλλα πράγματα, όπως είναι αυτή η εκτεταμένη "καφρίλα" που ενδημεί και ευδοκιμεί στα μέρη μας. Άνθρωποι σαν τον Ερνέστο, προσηλωμένοι στη δουλειά τους και στην οικογένειά τους, δεν μπορούν να ανέχονται επ’ αόριστον όλα αυτά τα αίσχη που συμβαίνουν μέσα και έξω από τα ελληνικά γήπεδα, ούτε την "κιτρινίλα" του οπαδικού, και όχι μόνον, τύπου.

 

Δεν χωράει ούτε σαν σκέψη στο μυαλό τους, είναι εντελώς αδύνατον να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν ένα παιχνίδι, όπως είναι το ποδόσφαιρο, να αποτελεί... αιτία πολέμου. Δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την σκέψη ότι υπάρχουν άνθρωποι διατεθειμένοι ακόμα και να κάνουν έγκλημα, προκειμένου να πετύχουν αυτά που υπάρχουν μέσα στα άρρωστα κεφάλια τους.

 

Θα προχωρήσουμε και... χωρίς αυτόν!

 

Η επόμενη μέρα θα είναι πολύ κρίσιμη για το μέλλον της ομάδας μας. Όμως, αισθάνομαι αρκετά αισιόδοξος για αυτό. Δεν σας κρύβω ότι έχω μεγάλη αγωνία, αλλά δεν έχω καμία σοβαρή ανησυχία, αφού ξέρω ότι, πίσω από τον προπονητή και από την ομάδα μας, υπάρχει ένας ηγέτης που έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτά του Ερνέστο.

 

Υπάρχει ένας άνθρωπος ο οποίος μέσα σ’ αυτά τα δύο χρόνια, που ηγείται του ΘΡΥΛΟΥ μας, έχει δώσει εξαιρετικά δείγματα γραφής και έφερε διαφορετικά πράγματα από αυτά που ξέραμε στην οργάνωση και στον τρόπο διοίκησης. Στηρίζει με τεχνοκρατική αντίληψη την επένδυσή του, που είναι ταυτόχρονα και μία μεγάλη του αγάπη, εμπιστεύεται τους συνεργάτες του και κατανέμει τους ρόλους.

 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι "ταίριαξε και... συμπεθέριασε" με τον Ερνέστο, ότι ήταν πρώτα φίλοι και μετά συνεργάτες, όπως ξέραμε και όπως δήλωσαν στην συνέντευξη τύπου της περασμένης Πέμπτης. Απέδειξαν ότι οι καλές και ειλικρινείς σχέσεις είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωράμε μπροστά, στη δουλειά μας, στη ζωή και παντού.

 

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο Μαρινάκης θα κάνει ό,τι θεωρεί καλύτερο για την ομάδα μας, προκειμένου αυτή να διατηρήσει τα σκήπτρα εντός των συνόρων, να διατηρήσει και να βελτιώσει το αγωνιστικό της επίπεδο και να κάνει σταθερά βήματα προς την ευρωπαϊκή της καταξίωση.

 

Μέχρι τώρα, μας έχει δείξει σοβαρότητα και ψυχραιμία, δεν κάνει σπασμωδικές κινήσεις και δεν προσπαθεί να αυτοπροβληθεί για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Δείχνει να έχει πιάσει σωστά το νόημα, πιστεύοντας στην ομάδα του προπονητή και όχι στην ομάδα του Προέδρου.

 

Βλέπει πώς και πού παίζεται το σύγχρονο ποδόσφαιρο, δείχνει να εμπιστεύεται το "ισπανικό μοντέλο" και είμαι σίγουρος ότι αυτό θα είναι το βασικό κριτήριο για την επιλογή του ανθρώπου που θα διαδεχτεί τον Ερνέστο στο τιμόνι της ομάδας μας. Όμως και στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, εκτός από τη διάθεση και τις ικανότητες, χρειάζεται πάντα και λίγη τύχη.

 

Ελπίζω και εύχομαι, η τύχη να μην μας γυρίσει την πλάτη και να βρούμε έναν άξιο διάδοχο του Ερνέστο, έναν ικανό και φιλόδοξο προπονητή που θα "δέσει" με την ομάδα μας, θα κερδίσει τον απαιτητικό κόσμο της και θα συνεχίσει το έργο του προκατόχου του. Θεωρώ αυτονόητο ότι πρέπει να τον στηρίξουμε όλοι, δείχνοντας καλή διάθεση και κάνοντας όση υπομονή χρειαστεί...

 

Ο πήχης έχει ανεβεί αρκετά ψηλά πλέον και... φταίει ο Ερνέστο για αυτό. Κανένας δεν θέλει να ζήσουμε πισωγυρίσματα, αν εξαιρέσουμε κάποιους... ποδοσφαιρικά υπανάπτυκτους, που πανηγύρισαν όταν ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Βαλβέρδε και ονειρεύονται την επιστροφή του, κατά τα άλλα συμπαθέστατου, Τάκη Λεμονή στον πάγκο της ομάδας μας.

 

Δεν θα είναι εύκολο το έργο του επόμενου προπονητή μας, όποιος και αν είναι αυτός, όσο μεγάλο όνομα και αν κουβαλάει. Το "φάντασμα" του Ερνέστο θα τον κυνηγά για πολύ καιρό, αφού είναι αναπόφευκτο να γίνονται και είναι σίγουρο ότι θα γίνονται συγκρίσεις.

 

Όμως, είτε μας αρέσει είτε όχι, μετά από λίγες μέρες, ο Ερνέστο δεν... θα μένει πια εδώ και όλοι μας επιφορτιζόμαστε με το ιερό καθήκον, απέναντι στην ομάδα μας, να "βάλουμε πλάτη" και να την βοηθήσουμε στα επόμενα βήματά της.

 

Αγαπήσαμε και αγαπάμε τον Ερνέστο. Κατάφερε να κερδίσει τον σεβασμό και την εκτίμησή μας, ως προπονητής και ως άνθρωπος. Τον ευχαριστούμε για όσα μας προσέφερε και είναι εντελώς σίγουρο ότι θα υπάρχει πάντα μία ξεχωριστή θέση για αυτόν μέσα στις καρδιές μας...

 

Όμως πάντα, πάνω από όλα τα πρόσωπα ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι η ομάδα μας!

 

ΥΓ.1 Πρόεδρε, δεν είναι... αστεία αυτά που έκανες την Πέμπτη. Μην παίζεις με την αγωνία μας.

 

ΥΓ.2 Μαρία και Παναγιώτη, να ζήσετε ευτυχισμένοι και να αποκτήσετε καλούς απογόνους.

 

ΥΓ.3 Χρόνια πολλά και καλά, με υγεία, σε όλα τα παιδιά που γιορτάζουν σήμερα.

 

ΥΓ.4 Θα είμαι σίγουρα μαζί σας, μέχρι να πάρουμε και το κύπελλο, έχοντας τον Ερνέστο για τελευταία φορά στον πάγκο της ομάδας μας. Για τη συνέχεια, βλέπουμε...

 

dp11 - Δημήτρης Παπαχρήστος